پخش زنده تلوزیونی

حجت الاسلام و المسلمین حاج محمود احمدی نژاد
چگونه از سانحه سقوط هواپیما جان سالم بدر ببریم ؟!
خطوط هوایی در اطراف جهان هم اکنون 2.5 میلیارد مسافر در سال حمل میکنند و علیرغم خطرهای بالقوه موتورهای جت در آسمان و سفر در چند مایلی بالاتر از زمین و درون یک قطعه فلز سنگین این مسافرتها بطرز شگفت انگیزی ایمن هستند.
در واقع احتمال اینکه در یک پرواز خطوط هوایی تجاری با بد شانسی مرگ روبرو شویم 1 در 9 میلیون میباشد. البته اشتباهات زیادی در ارتفاع 33000 پایی بالای زمین میتواند اتفاق بیافتد و اگر بد شانسی شما در حدی باشد که در حین مسافرت چنین چیزی اتفاق بیافتد تصمیمی که میگیرید میتواند تفاوت بین مرگ و زندگی باشد. بخاطر داشته باشید که حدود 95 درصد از سوانح هواپیماها نجات یافتگانی دارند بنابراین چنانچه بدترین چیز اتفاق بیافتد بدشانسی شما به بدی که فکر میکنید نخواهد بود. به توصیه های زیر توجه کنید :
1- اینطور لباس بپوشید:
شلوار بلند/ کفشهای راحت و محکم بند دار: البته ممکن است بخواهید که در طول پرواز راحت باشید یا با کلاس بنظر آیید اما حرکت سریع در لاشه هواپیما با کفشهای صندل یا پاشنه بلند مشکل است. لباسهای گشاد و غیر ساده همچنین این خطر را دارد که با در گیر شدن با موانعی در فضای محدود داخل هواپیما پاره شوند. اگر میدانید که پرواز در مناطق سرد صورت میگیرد لباس مناسب به تن کنید و بالا تنه خود را با ژاکتی بپوشانید. لازم است که در صورت سقوط برای نجات یافتن خود را گرم نگه دارید. حتی اگر احتیاجی به توجه به این مورد (سردی هوا) وجود نداشته باشد هر چه بیشتر پوشیده باشید در هنگام برخورد با زمین کمتر دچار جراحات یا سوختگیهای جدی میشوید. ارجحیت با لباسهای پشمی و کتانی است زیرا کمتر در معرض خطر آتش سوزی میباشند. در هنگام پرواز بر فراز آبها لباس پشمی بر کتانی برتری دارد زیرا پشم نسبت به کتان کمتر خاصیت عایق بودن خود را در هنگام مرطوب شدن از دست میدهد.
2- صندلیهای مناسبی برای خود بگیرید:
در مراحل اولیه برخورد امکان نجات بیشتر است و نجات از یک سانحه سقوط بستگی به این دارد که با چه سرعتی از هواپیما خارج شوید. بهتر است صندلیهایی را بگیرید که تا حد ممکن به دربهای خروجی نزدیک باشند و صندلیهای ردیف میانی ارجحیت بیشتری دارند. بعلاوه سعی کنید در بخش عقب هواپیما بنشینید. مسافرانی که در بخش دم هواپیما قرار میگیرند 40 درصد بیشتر از آنهایی که در ردیفهای اولی نشسته اند شانس نجات دارند.
3- کارت ایمنی پرواز را مطالعه کنید:
به صحبتهایی که قبل از پرواز راجع به مسایل ایمنی میشود توجه نمایید. بله همه اینها را قبلا شنیده اید و احتمالا هیچگاه نیازی بدان پیدا نکرده اید اما اگر در حین ارائه دستورالعملهای پیش از پرواز گوشی هدفون را روی گوش گذاشته اید و یا به کارت ایمنی بی توجهی میکنید اطلاعاتی را از دست خواهید داد که در زمان واقعه سقوط برایتان حیاتی خواهند بود. فکر نکنید که همه اینها را از قبل میدانید. هر نوع هواپیمایی دستورالعملهای ایمنی خاص خود را دارد. اگر در ردیفی که درب خروج قرار دارد نشسته اید درب را مورد بررسی قرار دهید و مطمئن شوید که در صورت نیاز قادر به باز کردن آن هستید. در شرایط معمولی مهمانداران پرواز درب را باز خواهند کرد اما اگر مرده و یا زخمی باشند خود شما باید این کار را بکنید.
4- نقشه ای طرح کنید:
اگر هواپیمایی در حال سقوط است تقریبا همیشه چند دقیقه ای برای آماده شدن پیش از برخورد وقت هست. از این وقت برای مرور این موارد استفاده کنید: دربهای خروجی کجا قرار دارند و سعی کنید تعداد صندلیهای ما بین ردیف خود و دربهای خروجی را بشمارید. در اینصورت میفهمید که چه زمانی به درب خروج خواهید رسید حتی اگر درب را نبینید. موقعیت را تا حد ممکن تخمین بزنید. تلاش کنید تا تشخیص دهید که هواپیما روی چه سطحی فرود می آید تا نحوه آماده شدن را طرح ریزی نمایید. بعنوان مثال اگر در حال فرود روی سطح آب هستید باید جلیقه نجات خود را بپوشید و تا وقتیکه از هواپیما خارج نشده اید آنرا باد نکنید و اگر در هوای سرد فرود می آیید سعی کنید که با پتو یا ژاکتی خود را در بیرون گرم نگه دارید.
5- کمربند ایمنی خود را همیشه محکم ببندید:
اگر سقوط هواپیما در زمانی اتفاق افتد که در خواب هستید از بسته بودن کمربندتان خوشحال خواهید شد. در هر حال مطمئن شوید که پیش از برخورد بطور مناسبی در اطراف بدن شما قرار گرفته باشد. (فیت باشد) هر سانتیمتر شل بودن کمربند نیروی جی را که در هنگام سقوط به شما وارد می آید 3 برابر میکند بنابراین آنرا خوب ببندید. همچنین کمربند را تا آنجا که میتوانید نزدیک به لگن خاصره خود محکم کنید. باید بتوانید که بخش بالای لگن خاصره را بالای لبه کمربند حس کنید. چرا؟ لگن خاصره ساختار محکمی دارد که نیرو را بخوبی کنترل میکند. بهر حال اگر کمربندتان روی شکمتان کشیده شود شانس ایجاد جراحات داخلی خطرناک بیشتر میشود.
6- خود را برای ضربه برخورد محکم کنید:
صندلی خود را بحالت حداکثر وضعیت عمودی در آورید و یک یا دو حالت وضعیت محکم بودن را برایش در نظر بگیرید. اگر صندلی یا دیواره جلویی شما بحد کافی نزدیک است کف یک دستتان را روی پشتی صندلی جلویی قرار دهید و کف دست دیگر را بحالت ضربدری روی دست اول بگذارید و پیشانی خود را روی دستانتان قرار دهید. (انگشتانتان را درهم نبندید). همچنین در برخی موارد پیشنهاد میشود که سرتان را مستقیما روی صندلی جلویی بگذارید و انگشتان دست را در پشت سر در هم قرار دهید. قسمت بالای بازوانتان را در دو طرف سر قرار دهید. اگر صندلی در جلویتان قرار ندارد به جلو خم شوید و سینه خود را روی رانهای خود بگذارید و سرتان را بین زانوانتان قرار دهید.مچ های دست خود را بصورت ضربدری از جلوی ساق پا رد کنید و مچ پای خود را محکم در دست بگیرید. در چنین وضعیتی کف پاها باید در کف هواپیما و پشت زانوها قرار گیرند تا جراحات پا و کف آن کاهش یابد چونکه پس از برخورد برای خروج موفقیت آمیز از هواپیما به آنها احتیاج دارید.
7- خونسرد بمانید:
بلند شدن در هرج و مرجی که بلافاصله پس از سقوط حاصل میشود میتواند ساده باشد. اگر خونسرد باشید احتمال اینکه سالم از هواپیما خارج شوید بیشتر است. بخاطر داشته باشید حتی در بدترین وضعیت لاشه هواپیما شانس زنده ماندن وجود دارد. ضمنا نیازمند این هستید که بتوانید با تفکر بصورت شیوه مند (از روی اسلوب) و منطقی این شانس را به حداکثربرسانید.
8- از ماسک اکسیژن قبل از کمک کردن به دیگران استفاده کنید:
احتمالا در کلیه پروازهای تجاری این را شنیده اید اما ارزش تکرار دارد. اگر وضعیت کابین مخاطره آمیز باشد فقط 15 ثانیه وقت دارید (که در صورت سیگاری بودن و یا داشتن مشکلات تنفسی و عروقی اغلب کمتر میشود) تا قبل از بیهوش شدن از طریق ماسک تنفس کنید. اگر تکان روحی شما را وادار میکند که ابتدا به کودکانتان یا مسافران مسنی که کنار شما نشسته اند کمک کنید بدانید که اگر بهوش نباشید برای هیچکس مفید نخواهید بود. میتوانید ماسک اکسیژن کس دیگری را استفاده کنید حتی اگر آنها بیهوش هستند.
9- خود را در برابر دود محافظت کنید:
آتش و بیشتر دود مسئول درصد بالایی از تلفات سقوط میباشند. دود درون یک هواپیمای آتش گرفته میتواند کاملا غلیظ و تا حد زیادی سمی باشد. بنابراین دماغ و دهانتان را جهت جلوگیری از تنفس آن بپوشانید. در صورت امکان برای محافظت بیشتر پارچه را خیس کنید.
10- با بیشترین سرعتی که میتوانید از هواپیما خارج شوید:
در صورت وجود دود و آتش تاخیر در خروج از هواپیما بحرانیست. معمولا کمتر از دو دقیقه فرصت دارید تا از هواپیما خارج شوید. از دستورات مهمانداران که پس از سقوط به شما میدهند اطاعت کنید.مهمانداران پرواز تمرینات سختی را پشت سر میگذارند تا مطمئن گردند در صورت سقوط چه باید بکنند. اگر مهماندار پرواز قادر به دستور دادن یا کمک کردن باشد در برخی موارد بعد از سقوط خود نمیتوانند آن را انجام دهند. بوی گوش کنید و همکاری کنید تا شانس زنده ماندن دیگران افزایش یابد. سعی نکنید که متعلقاتتان را نجات دهید. به عقل جور در می آید اما بنظر می آید که هنوز افرادی اینکار را میکنند. همه چیز را باقی گذارید. آنها فقط حرکت شما را کند میکنند. مطمئن شوید که خروجی را که انتخاب کرده اید ایمن است. از پنجره برای اینکه تشخیص دهید که آیا آتش یا خطرات دیگری در خارج از هواپیما هست به بیرون نگاه کنید. اگر خطری هست از وسط هواپیما خارج شوید و یا از خروجیهای دیگر اقدام کنید.
11- حداقل 500 فوت (حدود 150 متر) در خلاف جهت باد از هواپیما فاصله بگیرید:
اگر در یک منطقه دور افتاده گیر کرده اید معمولا بهترین کار اینست که نزدیک هواپیما بمانید و منتظر امدادگران باشید. خیلی نباید نزدیک هواپیما باشید. در هر لحظه بعد از سقوط آتش یا انفجار محتمل است بنابراین بین خود و هواپیما فاصله ای در نظر بگیرید. اگر سقوط در آب اتفاق افتاده است با شنا تا آنجا که میتوانید از لاشه هواپیما فاصله بگیرید.
12- به کارت ایمنی که در پشت صندلی جلویی شما قرار دارد توجه کافی نمائید:
اگر وقت کافی برای آماده شدن تا زمان سقوط ندارید یا برخی موارد را فراموش کرده اید میتوانید بیشتر اطلاعات مهم را از کارت ایمنی که در پشت صندلی جلویی شما قرار دارد استفاده کنید.
13- چگونگی روش جان بدر بردن در افتادن از بلندی را بیاموزید:
بندرت اتفاق میافتد که هواپیمایی در میان هوا چند تکه شود. اگر چنین شود تنها راه نجات در سقوط آزاد موفقیت آمیز است چونکه هواپیماهای خطوط تجاری چترنجات ندارند.
14- تا زمان توقف کامل هواپیما در حالت بریس (نکته شماره 6) بمانید. احتمال برخورد ثانویه یا جهش پس از برخورد اولیه وجود دارد.
15- در صورت فرود در آب قبل از ورود در آب یا بلافاصله پس از ورود کفشها و لباسهای اضافی خود را در آورید. این مورد باعث میشود که راحت تر شنا کنید و شناور بمانید.
16- همانطور که لازم است پس از سقوط خونسرد بمانید:
باید مراقب باشید که اسیر احساسات و ترس منفی نشوید. این موارد تاثیر زیادی در عدم توانایی در جهت واکنش مثبت و مناسب در چنین شرایطی دارد. بعنوان مثال شخصی ممکن است که بجای حرکت بسمت در خروجی در صندلی خود باقی بماند. مراقب این مورد در شخصی بغل دستی خود یا سایر همسفران باشید.
17- یک استثنا برای قانون "همه چیز را رها کنید":
(نکته شماره 10) برداشتن یک ژاکت یا پتو است. اگر قرار باشد که مدت زیادی در لاشه هواپیما بمانید پوشش مناسب ممکن است زندگیتان را نجات دهد.
18- اگر بتوانید یک بالش یا شیئی نرم شبیه آن پیدا کنید که سرتان را در هنگام برخورد محافظت کند از آن استفاده کنید.
19- بسیار اتفاق افتاده است که اشخاص فراموش میکنند که چگونه کمربند خود را پس از سانحه باز کنند:
بحد کافی بنظر آسان می آید اما در شرایطی که گیج و مبهوت هستید غریزه اولیه شما سعی در فشار دادن کلیدی میکند همانطور که در یک اتومبیل این کار را میکنید. اگر با انجام این کار باز نشود بآسانی دچار ترس و واهمه میشوید. قبل از برخورد ذهنتان را آماده کنید که چگونه آنرا با سرعت و آسانی باز نمایید.
20- بار دستی خود را زیر صندلی جلویی خود قرار دهید. این کار از لغزیدن پایتان بزیر صندلی جلوگیری میکند.
21- اشیا تیز از قبیل:قلم، مداد و شبیه آنها را قبل از برخورد ازجیبهای خود دور کنید
بهتر اینست که در هیچ شرایطی آنها را حمل نکنید. تقریبا هر چیز جداشدنی در هواپیما در حادثه سقوط میتواند تبدیل بیک شئی مرگبار شود.
22- اگر چیزی برای خیس کردن پارچه (برای جلوگیری از تنفس دود) ندارید میتوانید از ادرار خود استفاده کنید. عدم نزاکت در چنین مواقعی کاملا قابل قبول است.
23- از پوشیدن پارچه های سنتتیک (الیاف مصنوعی) در هنگام سفر با هواپیما خودداری کنید. اگر کابین آتش بگیرد این مواد با ذوب شدن خود به پوست می چسبند.
24- از مصرف الکل در قبل و در حین پرواز خودداری کنید. الکل توانایی فرد را در واکنش سریع و منطقی در حین سقوط و خروج از هواپیما تحت تاثیر قرار میدهد.
25- هیچگاه بچه های کوچک را روی زانوان خود قرار ندهید:
اگرچه این کار از خرید یک صندلی دیگر ارزانتر است اما در صورت گرفتن آنها با دست هیچ تضمینی برای نجات جان آنها وجود ندارد. صندلی برای کودک خود بگیرید و از یک سیستم مناسب جهت محکم کردن وی استفاده کنید.
26- در کف هواپیما ننشینید:
اگر در کابین دود وجود دارد سعی کنید تا در ارتفاع پایین قرار بگیرید اما هیچگاه در کف کابین نخزید. احتمال دارد که توسط سایر مسافرانی که در حال تلاش برای خروج از هواپیما در شرایط دید کم هستند لگدکوب یا زخمی شوید.
27- سایرین را هل ندهید:
خروج با نظم شانس زنده ماندن همه را افزایش میدهد. اگر ترسیده باشید و دیگران را هل دهید ممکن است با عکس العمل تلافی جویانه آنها مواجه شوید.
28- در هنگام فرود در آب تا قبل از خروج از هواپیما جلیقه نجات خود را باد نکنید. در صورت انجام آن ممکن است که داخل هواپیما گیر کرده و از بین بروید.
29- بازرسان سوانح هوایی مرتبا از زخمیانی نام میبرند که هر دو پای آنها از ناحیه زیر زانو شکسته است:
وجود پاهای شکسته باعث اشکال در توانایی خروج از هواپیما میشود. این مورد در اثر حالت "بریس" بوجود می آید که باعث قرار داده شدن پاها در زیر صندلی جلویی میشود. در زمان برخورد پاها بسمت جلو میپرند و قسمت عقب صندلی جلویی باعث شکستن آنها میشود. پاهایتان را بصورت مستقیم در جلو خود قرار دهید.
منبع : هموطن سلام
نگارش : خلبان بهروز مدرسی
با توجه به سوانح سقوط هواپیما در خطوط هوایی دنیا و البته در چند مدت اخیر سوانحی کم نظیر در ایران اتفاق افتاد که متاسفانه بصورت مکرر شاهد آن بودیم، ضمن اینکه نمی توان این وسیله را بعنوان یک وسیله ی حمل و نقل به سادگی رها کرد و از وجود اینچنین تکنولوژی پیشرفته ای صرف نظر نمود، لذا با امید به تلاش دست اندرکاران در جهت برقراری امنیت خطوط هوایی و راهکارهایی در راستای مراقبت های پروازی، عدم تکرار و پیشگیری از اینچنین موارد دلخراش و مرگبار، لازم است شما هموطنان عزیز به موارد مهم مذکور که صرفا توصیه های فردی بود توجه جدی نموده و در مواقع سوار شدن به هواپیما آنها را بخاطر بسپارید.
با امید به پروازی خاطره انگیز و فرودی لذتبخش
این صحنه رو از جایی شکار کردم
نظر شما چیه اینها پسر نیستن؟

عکس های جالبی از آیت الله هاشمی رفسنجانی
دوران جوانی
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
سفر ژاپن به همراه شهید دکتر باهنر
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
بازدید هیئت صلح از ایران " ۱۸/۱۲/۶۰ "
راست به چپ نشسته
مرحوم حاج سید احمد خمینی-آیت الله هاشمی-آیت الله خامنه ای-مهندس میرحسین موسوی
ایستاده از چپ
ولایتی
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
رای اعتماد کابینه مهندس موسوی در مجلس( ۶۷/۴/۱۰)
جناب مستر بین در سن ۵۴ سالگی

عکسهایی که دنیا را تکان دادند
عکسها برشهای جاودانهکنندهای از تاریخ و زندگی هستند ، آدمی بسیاری از حوادث مهم تاریخ را با یک یا دو قطعه عکس به یاد میآورد .
در عصر فلیکر و یوتیوب و در شرایطی که موبایل و اینترنت تعداددوربین به دستهای همیشگی ارسالکننده عکس را به میلیارد رسانده است ، تعدادعکسهایی که از هر حادثه غیرمترقبه و یا رخداد مهمی گرفته میشود ، غیرقابل شمارش هستند. عکسهای مگاپیکسلی پروضوح ، به سرعت به مشاهده همگان میرسند ، اما نمیدانم چرا عکسهای این سالها تأثیرگذاری عکسهای قدیمی را ندارند ، شاید این «سوژهها»هستند که دیگر جذابیت جادویی قبل را ندارند ، ما دیگر نه نسل عاصی و سرکش جوانان دهههای ۶۰ و ۷۰ را داریم و نه دیگر شرایط روزگار مجال ظهور چهرههایی دست کم به فراوانی شخصیتهای بزرگ قرن بیستم را میدهد ، چهرههایی که میخواستند یک تنه جهان را متحول کنند ، همه چیز در عین فراوانی ، مینیمالیستی و حداقلی شده است.
شاید تعبیر من بر اینگونه باشد.
۱۸۲۷ - اصطبل و کبوترخانه : این تصویر مبهم یکی از نخستین عکسهای گرفته شده به وسیله آدمی است. مخترع فرانسوی به نام نیسهفور
نیپس Nicéphore Niépce و برادرش کلود از سال ۱۷۹۳ ، روی روشهای مختلف
عکسبرداری کار میکردند. آنها چون مواد حساس به نور مناسب نداشتند ، مجبور بودندزمان نوردهی را بسیار طولانی کنند. به عکسهای اولیه آنها را هلیوگرام میگفتند و
زمان نوردهی این عکسها ، ۸ ساعت بود. این عکس گرچه نخستین عکس گرفته شده نیست ولی
قدیمیترین عکس به جامانده از این مخترع فرانسوی است:
1928 : الکساندر فلمنیگ کاشف پنیسیلین نخستین آنتیبیوتیک:
12 مارس ۱۹۳۰ : آغاز راهپیمایی ۲۴۰ مایلی گاندی برای
براندازی استعمار:
اعدام سیاهان به وسیله سفیدان : این عکس در سال ۱۹۳۰
گرفته شده است و صحنه اعدام غیرقانونی دو سیاه متهم به جنایت را که اصطلاحا «لینچ»
نامیده میشد ، نشان میدهد. این دو نفر به وسیله انبوهی از مردم از زندان ایالتی
به صورت غیرقانونی و به زور بیرون آورده شدند و بعد از شکنجه به دار آویخته شدند.
چهرههای بیتناسب شاد مردم ، منقلبکننده است:
29 سپتامبر ۱۹۳۲ ، طبقه ۶۹ آسمانخراش در حال ساخت GE
Building در منهتن نیویورک - ۱۱ کارگر در حال صرف نهار:
9 آگوست ۱۹۳۶ : جسی اونز در ورزشگاهی که هیتلر در آن
حضور دارد ، برنده دوی ۱۰۰ متر المپیک میشود:
3 مارس ۱۹۳۸ : نخستین چاه نفت عربستان سعودی:
1 سپتامبر ۱۹۳۹ : رژه سربازان آلمان هیتلری در لهستان:
7 دسامبر ۱۹۴۱ : حمله به پرل هاربر:
1941 - پرتره وینستون چرچیل : این عکس به وسیه یک عکاس
کانادایی هنگانی که چرچیل به اتاوا رفته بود ، گرفته شد. این پرتره یکی از
مشهورترین پرترههای جهان است و گفته میشود پرتیراژترین پرتره دنیاست. علاوه بر
این ، از این عکس به عنوان روجلد مجله تایم هم استفاده شد:
1855 - جنگ کریمه : راجر فنتون Roger Fenton را میتوان
یکی از نخستین عکاسان جنگ دانست. او در سال ۱۸۵۵ با دشواتری فراوان و در حالی که با
بیماری وبا مبارزه میکرد و درد دنده های شکسته را تحمل میکرد ، وسایل عکسبرداری
را بر پشت اسبها به مناطق جنگی کریمه برد و ۳۵۰ عکس از این جنگ گرفت. ولی نه ملکه
انگلیس و نه دیگر پشتیبانان مالی وی حاضر نشدند عکسهای وی را از اجساد و تآثیرات
مخرب جنگ را ببینند:
1943 - وقتی عکس زیر در یک مجله آمریکایی ، جسد سه سرباز
کشته شده را به تصویر کشید این سؤال مطرح شد که این سه سرباز در یک ساحل بیگانه چه
میکردند و برای چه کشته شدند:
1944 - ساحل اماها ، فرانسه:
برافراشتن پرچم در آیوو جیما : این عکس در تاریخ ۲۳
فوریه سال ۱۹۴۵ گرفته شده است. شاید قبل از دوگانه کلینت ایستوود به درستی
با این عکس آشنا نبودیم. ولی «پرچم پدران ما» و نسخه ژاپنی این فیلم
«نامه هایی از آیوو جیما» کاملا ما را با این عکس آشنا کرد:
1945 - وقتی کمپ Buchenwald به تصرف نیروهای متفقین
درآمد ، فرمانده نیروهایی آمریکایی از دیدن جسدهای بیشمار این کمپ ، آنچنان منقلب
شد که دستور داد شهروندان آلمانی را به این کمپ بیاورند تا به چشم خود ببینند که
نیروهای میهنشان چه اعمالی انجام دادهاند:
1945 - هیروشیما سه هفته بعد از انفجار بمب اتمی :
آمریکاییها و هر کس دیگری در جهان خبر واقعه را شنیدند و فهمیدند که بمبی قوی
هیروشیما را نابود کرده اس. ولی تاوقتی که سه هفته بعد عکسهای هوایی از شهر
ویرانشده گرفته نشد ، هیچ کس تصور درستی از میزان تخریب نداشت:
1945 - هیروشیما بعد از انفجار بمب اتمی : سرباز ژاپنی
در محلی که قبلا سربازخانه در آنجا برپا بوده ، قدم میزند:
1945 - یکی از عکسهای مشهور جنگ جهانی دوم : بعد از
اعلام خبر پایان یافتن جنگ جهانی دوم ، هر کسی به نحوی شادی خود را ابراز میکرد.
این ملوان هم به سبک خود شادیاش را با یک پرستار تفسیم کرده است! البته او به خاطر
این نوع شادی یک سیلی دریافت کرد!:
دکتر محمد مصدق در بیرون ساختمان مجلس:
اول اکتبر ۱۹۴۹ : مائو تولد جمهوری کمونیستی چین را
اعلام میکند:
1896 - نخستین عکس اشعه ایکس گرفته شده از انسان: این
عکس تصویری است از دست و حلقه ازدواج ویلهلم کنراد رونتگن. شخصی که نخستین
بار متوجه شد با اشعه ایکش ساطع شده از سیانید باریم ، میتوان داخل بدن را مرئی
کرد:
17 دسامبر ۱۹۰۳ : اورویل و ویلبر رایت دو مکانیک دوچرخه
، برای اولین بار پرواز کردند. گرچه پرواز اول فقط ۱۲ ثانیه طول کشید ولی آغازی شد
برای تحولی جدی:
1910 - لوئیس هاینه Lewis Hine با عکسهایش همان کاری را
انجام داد که چارلز دیکنر با رمانهایش. هاینه با سفر به مناطق مخالف کشور عکسهایی
از زندگی دشوار کارگران کودک گرفت. در این عکس گروهی از کارگران کودک دیده میشوند
که کارسان جدا کردن زغالسنگ از خرده سنگها است:
25 مارس سال ۱۹۱۱ : صاحبان یکی از کمپانیهای تولید لباس
زنانه در نیویورک همیشه درهای واحدهای تولیدیاش را قفل میکرد تا مطمئن شوند زنان
جوان مهاجر محل کار را ترک نمیکنند و چیزی نمیدزدند. وقتی در طبقه هشتم این
کارخانه آتشسوزی به راه افتاد ، در عرض تنها ۳۰ دقیقه ، ۱۴۶ کارگر مردند. بسیاری
از کارگران خود را از بالا به پایین پرت کردند. این حادثه باعث شد توجه بیشتری به
امنیت واحدهای تولیدی شود:
1923 : کمال آتاتورک:
21 ژانویه ۱۹۲۴ : مرگ لنین:
6 اکتبر ۱۹۲۷ : نخستین فیلم ناطق جهان The Jazz Singer:
پای باتوم خورده یک پیرزن

پیرزن داشت شعار میداد . من خسته بودم و نشستم .کنارم آمد و او هم نشست . سر صحبت باز شد .پایش را نشانم داد که باتوم خورده بود . گفتم میخواهی عکسش رو بفرستم . گفت حتما اینکارو بکن . عکس را گرفتم . عابری رد شد و خبر از شلوغی و درگیری داد کمی بالاتر .
بلند شدم . پیرزن گفت نرو . لبخندی زدم ، گفتم مواظبم و رفتم.
برگرفته از سایت http://pleasewakeupnow2.wordpress.com/
یک عکس تو اینترنت دیدم جالب بود از نوکیا NOKIA
http://ahmadinotpresident.yolasite.com/resources/nokia_disconnection.jpg

احمدی نژاد:قربان بفرمایید
اسفندیار رحیم مشایی:هر وقت کارم تموم شد نگاش میکنم

شغل خطیر عکاسی
خدا کمکشون کنه
تهیه شده توسط دوستان ایران پایا
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
احتمالا خانمشو دیده انقدر ترسیده
{دفعه آخرمه تنها میام}

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
عشق معروف شدن از این حرفها

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کی طعمه کی شده؟؟؟

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
نون درآوردنم سخت شده ها

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
سلام خانم خوبی چیزی نمی خوای بخرم بیام خونه؟؟؟

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
وای عجب عکسی گرفتم حتما وبلاگم فیلتر میشه

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
فکر کنم دارن دارن تو انتخابات دستکاری می کنن

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
مورچه چیه که کله پاچش باشه

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
خدا بیامرزتشون خیلی زحمت کش بودن

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
تمامی متن ها تراوش ذهنه خودم بود